Cheap Muscle

แม้ห่างหายไปนานหลายวัน ผมก็ยังมองเธออยู่เสมอ... น้องไผ่
จากวัยขบเผาะสู่วัยสะรุ่น เธอโตขึ้นแล้ว... ว้าว! อู้ว์ เย่ห์! ย่าห์! ยายส์! ปู่ห์! ตาส์!
นั่นเป็นสิ่งเดียวที่ยืนยันว่าเธอไม่ใช่ไผ่บอนไซ

ก่อนจะไปเจอเธอ ต้องถามว่ายังจำพี่น้องไผ่ได้กันอยู่หรือเปล่า
ไม่ว่าจะเป็น อาเฮีย&อาเจ๊ น้องสาม และขอแนะนำตัวละครใหม่ เจ้าไผ่
ผมขออัญเชิญทุกท่านไปชมรูปถ่ายแต่ละต้นกันเลย


ภาพถ่าย อาเฮียและอาเจ๊ วันที่ 12 - 14 - 18 มิ.ย. ตามลำดับ


ภาพถ่าย เจ้าไผ่ (ตัวละครใหม่) วันที่ 7 - 14 - 18 มิ.ย. ตามลำดับ

ความสูงปัจจุบันโดยประมาณ
เจ้าไผ่ 2.20 เมตร (วันที่ 7 วัดได้ ประมาณ 14 ซม. (11 วันสูงขึ้น 2 เมตรกว่า))
อาเจ๊ 3 เมตรกว่า (ที่กว่าๆ เพราะมองหายอดไม่เจอ ฮ่าๆๆ)
อาเฮีย 1.30 เมตร

และภาพถ่ายน้องสามวันนี้...


ความสูง เท่าเดิม!!! (รูปนี้มีอึ่งอ่างด้วย 1 ตัว ลองสังเกตดีๆ)

ท่านผู้ชมรู้สึกหรือสังเกตเห็นอะไรบางอย่างไหม?

ผมสรุปมั่วๆ เอาเองว่า...
ความแตกต่างของการเติบโตของหน่อไม้แบ่งเป็น 3 บริเวณ (พูดซะวิชาการ)

หนึ่ง ภายในดงไผ่
กรณีศึกษาน้องสาม หน่อน้อยที่เกิดกลางดงไผ่ชราอาแปะอาซิ้ม แทบจะไม่โตเลย!
(หน่อไม้ที่โตในดงไผ่จะโตช้ามาก ไม่รู้ด้วยเหตุผลอะไร โดนเบียด? ดินแน่น? ไม่อาจทราบได้)

สอง รอบดงไผ่
กรณีอาเจ๊ เจ้าไผ่ (ตัวละครใหม่) โตไวจนเครื่องมือวัดวัดค่าไม่ได้! (เพราะมีไม้บรรทัดอันเดียว)
ส่วนอาเฮีย เสียจังหวะตรงที่หน่อขึ้นแบบเบี้ยวๆ กว่าจะตั้งตัวตรงได้จึงต้องใช้เวลา
และนอกจากนี้ยังมีน้องไผ่ รุ่นคลอดโดยไม่รู้ว่าท้องออกมาอีกเพียบ!!! (7-8 หน่อ)

สาม ห่างออกไปจากดงไผ่
ส่วนบริเวณที่ไกลๆ เช่น กลางสนามหญ้า ก็ไม่มีหน่อไปงอกสักต้น
(แหงสิ! ไอ่บ้า ไม่มีดงไผ่แล้วหน่อมันจะไปขึ้นได้ไง ใช้อ่องออคิดหน่อย)



เรื่องนี้ทำให้ ผมนึกถึงคำๆ หนึ่งที่เพื่อนคนหนึ่งเอามาใช้เป็นชื่อ MSN
"Relationships work best when they are balanced."

ความสัมพันธ์จะพัฒนาได้สมบูรณ์สวยงาม ก็ต้องเกิดจากความสมดุลฉันใด
หน่อไม้จะเจริญเติบโตสมวัย ก็ต้องมีระยะห่างจากดงไผ่ที่เหมาะสมฉันนั้น

เปรียบเหมือน เด็กๆ ที่ถูกล้อมกรอบการใช้ชีวิตมากๆ ก็จะไม่มีวันโตได้เองอย่างอิสระ
(มั่วสุดๆ ทำไมมาเกี่ยวกับเรื่องนี้ได้ฟระ???)


แล้วน้องไผ่ล่ะ???


รูปถ่ายวันที่ 12 - 14 - 18 มิ.ย. ตามลำดับ

เธอสูงแบบเอียงๆ คาดว่ามี Idol คือคุณหอเอนเมืองปิซ่า
(เพราะเอียงเหมือนอาเฮีย กว่าจะตั้งตัวตรงได้ เลยทำให้โตช้า...)
ความสูงที่วัดได้วันนี้ ประมาณ 70 ซม.


แต่เดี๋ยวก่อน!!!



พอซูมไปใกล้ๆ



ฮ่วย!!! มีรอยแหว่ง!!!

ถ้าไม่เป็นโรค ก็ต้องโดนแมงหวด (กิน) แหงๆ น่าเศร้าใจยิ่งนัก
ผมไม่รู้ว่าน้องไผ่จะอยู่กับพวกเราไปได้อีกนานหรือเปล่า พรุนเสียขนาดนั้น
(รู้งี้น่าตัดมากินตั้งแต่วันแรกๆ จะได้ไม่ต้องเห็นน้องไผ่ทรมานเช่นนี้)

ทำไมการตามติดชีวิตของเธอ ต้องมาจบเป็นหนังเกาหลีไปได้
(ดำเนินเรื่องมาเรื่อยๆ กำลังลงตัว นางเอกป่วย ตาย เศร้า จบ)
ผมก็ได้แต่ปลง และก็คิดถึงคำของคนๆ หนึ่ง...

ไม่ใช่ใครที่ไหนหรอกครับ



ผมเองแหละ (ฮ่าๆๆๆ)



ผมเคยกล่าวไว้ในตอน กฎของข้า เอ็งอย่าเถียง ว่า

กฎการสังเกตต้นไผ่
"เวลาที่คุณเฝ้าสังเกตต้นไผ่ ต้นที่คุณสังเกตจะโตช้าที่สุด ไม่ว่าคุณจะโกงรดน้ำพิศวาสก็ตาม"

(รดน้ำพิศวาส หมายความว่า รดน้ำมากกว่าต้นอื่นๆ / ลำเอียงรดน้ำ ก็ว่า)



จริงเสียยิ่งกว่าจริง ทั้งเตี้ย ทั้งสั้น ทั้งเอียง ทั้งเบี้ยว แถมโดนแทะอีก!!!
หรือว่า...



น้องไผ่เป็นไข้หวัด สายพันธุ์ไผ่ 2009

สวัสดี

ตอนเก่าๆ ของซีรี่ย์ตามติดชีวิตน้องไผ่
01 - ตามติดชีวิตน้องไผ่ข้างบ้าน
02 - แอบถ่ายน้องไผ่ข้างบ้าน
03 - แอบฟังป๋าน้องไผ่ข้างบ้าน
04 - แอบถ่ายน้องไผ่อารมณ์ไนท์ซาฟารี
07 - ประกาศจากน้องไผ่และข้ออ้างของผม