Cheap Muscle

ความเดิมเมื่อตอนที่แล้ว หลังจากลอยกระทงก็ไปผ่าฟันคุด
กระผมได้ไปผ่าฟันคุดมาแล้วครั้งนึง ข้างขวาบนและล่าง (ยังไม่ได้อ่านไปอ่านก่อนนะ)
จนบัดนี้เนื้อที่บริเวณนั้นก็เป็นรูโบ๋ ให้ความรู้สึกโหวงเหวงๆ สัมผัสลึกถึงประสาทส่วนกลาง
ตำแหน่งดังกล่าวเป็นที่พักชั่วคราวของข้าว และอาหารทั่้วไป (แหวะจริงๆ)
แต่เราจะไม่พูดถึงมัน เพราะปล่อยไปเรื่อยๆ เหงือกก็จะมาถมจนเต็มไปเอง (เค้าว่ากันอย่างนั้น)

วันนี้ได้เวลาอันเป็นมงคลฤกษ์ในการจัดการกับข้างซ้ายที่เหลือ
คุณหมอท่านเดิมบอกว่า คราวนี้ยากกว่าคราวแล้วนิดนึง แต่การผ่าตัดเป็นไปอย่างราบรื่นจบลงด้วยดี
และกระผมไม่พลาดไปขานรับขณะที่คุณหมอฟันและผู้ช่วยคุยกันแล้ว เย่! พอผ่าเสร็จก็กลับบ้าน

เรื่องราวอันน่าระทึกมันก็ค่อยๆ ก่อตัวขึ้นทีละนิด

อันดับแรก คือ เมื่อหมดฤทธิ์ยาชาเราก็จะเริ่มปวดแผล เพราะฉะนั้นก็ต้องกินยาแก้ปวด (บรูเฟ่น)
แต่ไอ้ยาแก้ปวดเนี่ยต้องกินตอนท้องไม่ว่าง
ไอ่เราก็เลยล้างมือให้สะอาดหยิบผ้าก๊อตออก จะหาอะไรกินรองท้องได้สะดวกๆ ก่อนกินยา
ปรากฏว่าพอเอาออกเท่านั้นแหละ ก็รู้สึกได้ว่า เลือดมันไหล!

อันดับสอง เมื่อทันตแพทย์ใกล้บ้าน (ท่านแม่) กลับมาพบ
และดูแผลก็บอกว่า... เลือดยังไม่หยุดไหล!
นั่นไงฉิบหายแล้วว้อง!ท่านแม่ก็ติดต่อไปยัง คลีนิกแถวบ้าน (ตอนนั้นมันทุ่มกว่าแล้ว)
"ท่านหมอประจำคลีนิกเพิ่งกลับพอดี"โอเปอเรเตอร์กล่าว เช็ดดด!!!

แต่ด้วยความที่ท่านแม่รู้จักท่านหมอฟัน
ก็เลยโทรไปปรึกษา ท่านหมอฟันใจดีก็บอกว่างั้นเดี๋ยววกกลับไปคลีนิก จัดการให้
สุดยอดจริงๆ ซาบซึ้งมากๆ ท่านหมอฟันก็เย็บแผลเพิ่มเติมนิดหน่อย
เสร็จสมบูรณ์ก็กลับบ้านได้ ท่านหมอฟันบอกว่ากัดผ้าก๊อตไว้แน่นๆ ถึงสองทุ่มครึ่งค่อยเอาออกนะ
เพราะตอนนั้นเลือดคงหยุดไหลแล้วล่ะ

คราวนี้เราจะไม่เอาผ้าก๊อตออกเองแล้ว ท่านหมอฟันบอกว่าอาจหยิบไม่ดีไปกระเทือนแผลก็เป็นได้
กระผมเลยตั้งปณิธานไว้แน่วแน่ ครั้งนี้ เราจะให้แพทย์ใกล้บ้าน (ท่านพี่สาว) เป็นคนจัดการให้
นั่นแหละครับ! เป็นที่มาของ...

อันดับสาม เมื่อแพทย์ใกล้บ้านกลับบ้าน ราวๆ สองทุ่มครึ่งพอดี ได้เวลาเอาผ้าก๊อตออกแล้ว
เพราะผมก็หิวแล้วด้วย (ต่ากี๊ยังไม่ได้กินอะไรเลย ยาแก้ปวดก็ยังไม่ได้กิน)
แพทย์ใกล้บ้านก็จัดแจงเอาผ้าก๊อตออกให้ แต่ทว่า...
ผ้าก๊อตแตกตัวออกเป็นสองครับพี่น้อง อันนึงหยิบออกได้สบาย ส่วนอีกอันนึงตกไปที่ตำแหน่งโคนลิ้น
ลึกสุดๆ ทำให้กระผมพะอืดพะอม อ๊อกๆ แอ๊กๆ ละก็...

กลืนมันลงไป!!!

ขลำไก่! (คำอุทาน) สากคอสุดๆ อารมณ์ประมาณกินเปลือกไม้ (ยังไม่เคยลองเหมือนกัน แต่คิดว่าใช่)
แต่ไม่เป็นไรอยู่แล้วเพราะเราอยู่ในมือหมอ วะฮะฮ่า (คิดบวกเข้าไว้)
แพทย์ใกล้บ้านและแพทย์ไกลบ้าน (ท่านพี่สาวและแฟน)
บอกว่า "ไม่เป็นไรไอ่น้อง พรุ่งนี้มันก็ออกมา"
ผมก็โล่งใจ...

จนเมื่อท่านแม่ทราบเหตุการณ์ ก็บอกว่า... "ระวังลำไส้อุดตันนะ!"




นั่นไง! ความวิตกจริตเกิดขึ้นมาทันที นึกภาพตัวเองเป็น ปลาไส้ตัน
นี่กูจะกลายเป็นวัตถุดิบทำน้ำปลาจริงๆ เหรอเนี่ย

โอ้วม่ายยยยย พรุ่งนี้ต้องขี้ให้ได้!

ปล. ถ้าผ้าก๊อตออกมาแล้วยังไงจะถ่ายรูปมาฝากนะครับ (ท่านแม่คงล้อเล่นเฉยๆ เนาะ)
ปล2. ท่านแม่เป็นทันตแพทย์เด็ก เลยไม่สันทัดเรื่องฟันคุด เลยให้หมอท่านอื่นจัดการ